Blauwe Dinsdag gaat brutaal
Blauwe Dinsdag heeft op werkbezoek in Marseille het brutalisme, antifascisme en culinair kolonialisme onderzocht.
Het zal u niet verbazen dat Blauwe Dinsdag in de trein naar Schiphol al wat voorpret had. Hoofd risicobeheersing Wilko Bolt nam uit gepaste voorzorg een andere trein.
De voorpret betrof uiteraard de beoogde confrontatie met een van de bekendste uitingen van het brutalisme, l’Unité d’Habitation van Charles-Édouard Jeanneret-Gris, die onze fans wellicht kennen als “Le Corbusier”.
Deze “stralende stad”, in het bijzonder de manier waarop die op pilotis steunt en zon weert middels brises-soleil, inspireerde de bouw van het Schip op de Wibautstraat in Amsterdam. In het Schip huist nu het Cygnus gymnasium, waar BD een deel van zijn kinderen aan heeft toevertrouwd.
Zoveel brutalisme vroeg om wat antifascisme. Siamo tutti antifascisti, zong men BD toe in in een dranklokaal dat wij enigszins dorstig betraden. We beaamden dit, stelden vast dat de antifascisten hier niet de terroristen leken die onze volksvertegenwoordigers er in zien, en vervolgden tevreden onze weg.
Gesterkt door deze positieve ervaringen met het brutalisme en antifascisme richtte BD zich vol goede moed op Marseilles vermeend culinair kolonialisme. Gezien de sterke banden van BD met Spanje, maakte BD zich vooral zorgen over het klaarblijkelijke antwoord van Marseille op churros, chichis frégis. Daarnaast was het BD niet ontgaan dat Marseille pizza pekelt (pissaladière), patat van kikkererwten maakt (panisse), en vissoep bouillabaise noemt. Uiteindelijk bleef, op aandringen van hoofd diëtiek Wilko Bolt, het menu beperkt tot een klein bakje panisse, ongepekelde pizza en het antwoord van Marseille op een schaal zeevruchten, een plateau de fruits de mer.
Volleerd en voldaan vergat BD dat een enkel lid hoogte vreest. We maakten dan ook twee rondjes in een reuzenrad, waarbij we elkaar goed vasthielden.
We wensen onze fans en vage kennissen ook zoveel steun toe in deze barre tijden. Dank u voor uw aandacht voor deze zaak!